Bibliotheek Wichelen

[...] Tijdens een van onze picknicks maakte ik opnieuw een verkeerde inschatting van wat ik wel en niet kon zeggen. Ik was in m'n eentje aan het spelen in de wei, toen ik een schaap op een speciale manier naar me zag kijken, met zijn kop schuin en met een betekenisvolle blik op zijn gezicht. Opgewonden rende ik naar de plek waar pa en ma hun keteltjesthee zaten te drinken.
'Dat schaap keek me aan', zei ik met het gevoel dat het een gedenkwaardige gebeurtenis was geweest. Ik was me ervan bewust dat ze maar wat met me meepraatten.
'Hoe keek het schaap je aan?' vroeg pa.
'Met zijn kop schuin.'
'Doe eens voor.'
Plotseling verlegen omdat iedereen keek en ik begreep dat ze me plaagden, weigerde ik; toen, in een opwelling van (onbewuste) grootmoedigheid, niet beseffend dat ik een situatie schiep die nog jarenlang zou worden gebruikt, zei ik: 'Ik laat het alleen aan pa zien.' Ik liep naar pa toe en terwijl ik mijn gezicht met mijn hand afschermde, deed ik de gelaatsuitdrukking van het schaap na. [...]

Fragment: Een engel aan mijn tafel-trilogie / Janet Frame (p.33)

Janet Frame, geboren op 8 augustus 1924, is Nieuw-Zeelands meest befaamde en minst publieke auteur. Ze is de schrijfster van elf romans, vier verhalenbundels, een dichtbundel en een kinderboek. Gezien haar centrale literaire rol is het enigszins ironisch dat de schrijfster bij het brede publiek, zeker buiten de Engelstalige wereld, vooral bekend is door An angel at my table, Jane Campions filmadaptatie van Frames driedelige autobiografie (1982-85). De speelfilm volgt het literaire origineel zo getrouw als men van een dergelijke onderneming mag verwachten. Het blijft echter de vraag in hoeverre Frames eigen tekst haar levensverhaal accuraat trachtte weer te geven (Marc Delrez over Janet Frame in 'Engelstalige literatuur na 1945 - Deel 2: Proza Andere continenten')

Samenkomst van de leeskring en bespreking van het boek : Bibliotheek Schellebelle op donderdag 28 mei 2009 om 20.00 uur. Wie wil meelezen kan een exemplaar van het boek afhalen in de bibliotheek.

Het begin :
De honderden dingen in je leven die je verkeerd hebt gedaan. Niet per se opzettelijk, het kan uit domheid, onhandigheid, onnadenkendheid zijn gebeurd, bij vergissing, uit lulligheid, zonder enige bedoeling. Soms glipt een hatelijke herinnering daaraan opeens je hersens binnen, als een insluiper die een pianosnaar over je hoofd gooit en aanspant tegen je keel.
Het einde :
Ik verlaat het ziekenhuis, mijn wandelstok zwaaiend met zwier, wat ik nooit eerder heb gedaan. Door de zwoelhete roodbeschemerde straten, waar niemand iets bijzonders aan me ziet, loop ik hijgend, onbewust mijn passen tellend, tellend doorwaad ik mijn bestaan, naar mijn auto. Als ik de startsleutel omdraai, vult Boccherini het blik waarin ik wegrijd, ik weet niet waarheen.
De flaptekst :
De dood bestaat niet. Wat bestaat is: het leven, al is dat minder dan een nevelspatje in de oceanen van de tijd. Datumloze dagen is een roman over een troebele vader-zoonrelatie in het teken van leven, liefde, schaamte, dood.
Samenkomst en bespreking: Bibliotheek Schellebelle - donderdag 23 april 2009 om 20.00 uur. Wie wil meelezen neemt contact met de bibliotheek of de uitleenposten.